Yalnızlık Senden Gelsin

Bana aşıkken beni kıskandığın günler oluyordu. Her ne kadar belli etmemeye çalışsan da hissedebiliyordum kıskandığını. Kıskanılmak hoşuma gidiyordu ama ben yine de bana güvenmeni istiyordum. Sen kalbimi esir almışken başka kalplerde hiç işim olmazdı zaten, bunu anlamalıydın. Mesela sırf sen kıskanma diye arkadaş ortamlarında çekilen fotoğraflarda kızların olduğu tek bir kareye girmedim. Arkadaşlarımın profilinde o fotoğrafları görüp kıskanıp gıcık olmanı istemedim, çünkü; ben senin durumunda olsam, yani seni başka erkeklerle aynı karede görsem içim kanar. Kıskançlıktan krizlere girerim, hayata küserim, hatta susar sessizleşirim. Uzun bir süre ağzımı bıçak açmaz, ta ki sen arayana kadar. Telefonun ekranında beni aradığını gördüğüm an her şey değişir ve sana olan tüm sinirimi unutup yeniden aşık olurum. Uzun uzun sohbet ettikten sonra telefonu kapatmadan önce söylediğin o sihirli iki kelimeyle gördüğüm fotoğraf sonrasında yaşadığım kırgınlığın tribini atmadan tamamen sana olan öfkemi unutup yeniden aptal bir aşık gibi sevmeye devam ederim.

Diyelim ki başka birisiyle konuşmaya başlayacağım. Facebook’tan gelen herhangi bir mesaja cevap verdim ve kızla konuşmaya başladım. Bir kaç tanışma mesajından sonra ‘konuşuyoruz ama sevgilin kızmasın’ diye bir mesaj geliyor. Çok klişe bir cümle diye içimden geçirip kızın aptal haline gülüyorum. ‘Kaldı mı hala böyle tuzak niteliğinde mesaj atanlar’ diye düşünürdüm ve görüyorum ki hala yapıyorlar bu tür oyunları. Benden bir beklentisi olan kızı ters köşe yapmak geçiyor içimden ve cevap olarak ‘yok kızmaz’ yazıyorum. O mesajı aldığında yüzünün aldığı şekli gözümün önünde canlandırıp gülüyorum. ‘ne yani sevgilin var mı?’ diye soruyor. Ben de; ‘evet var, profildeki ilişki durumunu görmedin mi?’ diye soruyorum ve ondan sonra konuştuğum kişinin beni engellediğini görüyorum. Bazen de tanıştığım kızlarla iyi arkadaş oluyoruz. Onlara seni anlatıyorum, bizi anlatıyorum. Ben anlattıkça seni daha çok merak ediyorlar ve seni anlatarak başlarını şişiriyorum onların. Bazılarının seni dinlemekten sıkıldığını fark ediyorum ve anlatmayı bırakıyorum. Yani bırakmaya çalışıyorum ama olmuyor. Bir türlü düşüremiyorum seni dilimden, gönlümden. Sonra bir bakıyorum ki çevremde kimse kalmamış. Hiç dinlememişim onları. Seni anlatarak kovalamışım hayatımdan ve sonunda kendimi yine yalnız bırakmışım. Her ne kadar yalnız kalsam da, bu duruma o kadar da kötü bakmıyorum. Çünkü yalnızlık bile olsa senden geliyor ve ben senden gelen her şeye tereddütsüz razıyım.

tumblr_n5bae4fQr61sxoap5o1_500

Reklamlar

Yalnızlık Senden Gelsin” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s