Soğumaya Bırakılmış Aşklar

Bilirsin çayı çok severim. Çayın bendeki yeri ayrıdır. Çay içmeden geçen bir günü yaşanmamış sayarım ve içmezsem eğer o gün çok huzursuz olurum. Bu kadar çok seviyorum çayı. Hem birlikte çay içmenin insanların birbirine daha yakın, içten ve samimi davranmalarını sağladığını düşünenlerdenim. Örneğin herkes sevdiğiyle bir demlik çay bitirmeden bitmesin o ilişki. Birinin çayı bittiğinde diğeri tazelesin, diğerinin bardağı boşaldığında da o tazelesin. Hatta birbirinin şekerlerini bile atabilirler. Birinin çayı bittiğinde sevdiğinin çayından bir yudum alsın. Böylesi şeyler yaşanmalı.

Beni aradığında çoğu zaman çay içiyor oluyorum. Çayımı alıp odama gidiyorum. Seninle konuşurken çayımı yudumluyorum. Ve bardaktaki çay bitince tekrar kalkıp tazelemiyorum. Seninle konuşurken bir şeyle uğraşmak istemiyorum galiba ya da tazelemeye üşeniyorumdur. Bu yüzden sen arayınca o ilk bardaktan sonra çay içemiyordum. Telefonu kapattıktan sonra tekrar mutfağa gittiğimde; ya bizimkiler çayı bitirmiş oluyor ya da çay soğumuş oluyor. Ben çayı çok sıcak içerim, ısıtılmış ve beklemiş çayı da asla içmem.

188237_133193296753820_123071241099359_236125_1133985_n

Sen aradığında her şeyi unuturdum ben. Öyle tatlı sohbetlerimiz olurdu ki bardakta duran çayımı unutur saatlerce konuşurdum seninle. Telefonu kapattıktan sonra bardakta soğumuş çayımı görünce aptal bir gülümseme olurdu yüzümde. Sonra nefret ettiğim halde o buz gibi çayı bir kerede içerdim. Anla işte bu kadar çok seviyorum çayı. Ve seni… Hatta bir keresinde tam aradığın sırada çay yeni demlenmiş ve annem ilk bardakları dolduruyordu. Telefonu açıp çaydan sonra konuşmayı teklif ettiğimde telefonu yüzüme kapatmıştın. (Gerçi bu konuda hiç kızmıyorum sana, aksine hak bile veriyorum. Haddinden fazla hak veriyorum hatta. Bu olayın üzerinden bir yıldan fazla bir zaman geçtikten sonra sesine hasret kalacağımı nerden bilebilirdim ki?)

“Var iken kıymet bilmiyoruz, yokken hasret kalıyoruz.”

Bu aralar (baya bi ara) aramıyorsun. Senin soğuttuğun çaylar yok artık. Zaten içtiğim çaydan da tat almıyorum. Bardak elimdeyken sen aklıma geliyorsun, gözlerim boşluğa dalıyor ve uzun uzun Sen’li hayallere dalıyorum. Sonra bir bakıyorum ki bardak yine buz gibi olmuş.

İçmiyorum o soğuk çayı. İçemiyorum.

şimdi sen yoksun

soğuk çay içmiyorum.

şimdi sen yoksun

çaya ne kadar şeker atsam da

tat alamıyorum.

zaten eskisi kadar çay da içmiyorum.


gel, yine buz gibi olsun çayım

gel ve demlediğin çayları

senin gözlerine bakarken içmeyi unutup

defalarca soğumaya bırakayım.

sen gel yeter ki,

demlediğin çayların hepsini

soğuk içmeye razıyım ben.

05.12.2014

17:17

PicsArt_05-13-02.39.31

Reklamlar

Soğumaya Bırakılmış Aşklar” üzerine 2 yorum

  1. muhsinaltun dedi ki:

    Herkes sevdiğiyle bir demlik çay bitirse, bitmez zaten o ilişki(:-)
    Atalarımız boşuna mı değer atfetmişler birlikte yiyip içme üzerinden kurulan ilişkilere?

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s