Cem Adrian Dinlemek..

Uzun zaman sonra aldım elime kalemi. Cümlelere dökülemeyecek duygular yine sarmış durumda. Bir yanda Cem Adrian çalıyor. Kalbimin ritmini bozan, nefes alışverişimi zora düşüren, gözyaşlarımın kendini dışarı atmak için göz altlarına yaptığı darbeler sonucu gözümdeki o ağrı ve gözyaşımın daimi zaferi…

Cem Adrian dinlerken hissettiğim duygular nasıl tarif edilir bilmiyorum ama vazgeçilmez bir acı yaşatıyor bana. Bırakamıyorsun dinlemeyi. İhtiyaç bile duyuyorsun; sesine, canını yakmasına.

Şarkılarını dinlerken öyle bir bağ kuruyorum ki 

her cümleyi yüreğime kazıyor sanki. Şarkı başlayınca kendimi dış dünyadan soyutlayıp şarkıya vermek istiyorum. Kendimi şarkıya bırakmak istiyorum. Kanatsın istiyorum tüm kabuk tutmuş yaralarımı. Ve o kanımın içinde hareketsiz yatmak… Bir an önce ölmek istiyorum ama bir yandan da Cem hiç susmasın istiyorum.

Bir gün yakından görür, tanışır mıyım bilmiyorum ama böylesine bir hayranlıkla dinlemekten vazgeçeceğim biri değil Cem Adrian. Konserlerinde kendimi sesine bırakmayı özlüyorum. Bir daha ki gelişine kadar nasıl dayanacağımı düşünerek çıkıyorum mekandan. Sesiyle büyüleyip gidiyor işte. Gitmesin istiyorum. Oturup azıcık da karşısında ağlayayım istiyorum. Sohbet etmek, fotoğraf çekinmek vesaire değil; gözyaşlarıma eşlik etsin istiyorum. Geçeyim karşısına susalım istiyorum. Susarken yastığımı gözyaşlarımla ıslatıp öyle uykuya daldığım günleri hissetsin istiyorum. Küçükken masal anlatılarak uyuduğum gecelerden daha çok şimdilerde onun masallarıyla uyuduğumu görsün istiyorum. Ben susayım ama o duysun istiyorum.

Yazılacak bir sürü şey varken yine susmak istiyorum. Bana kalsın istiyorum. Bazıları da cümlelere dökülmüyor ne kadar istesem de. En iyisi defolup gitmek.

Yüksek doz uyuşturucu bazen,
Bazen bir jilet, birkaç damla kan.
Bazen sadece bir kulaklık,
Bir piyano sesi, siyah beyaz tuşların çığlığı
Belki de bir mikrofon sadece
Acı yakarışlarla dolu,
Bazen bir fısıltıdan ibaret.

Kelimelerle anlatılamayacak bir ruh hali içerisinde olsam da, Cem Adrian bana ne hissettiriyorsa onu yazıyorum. Hissediyorum.

Ayrıca çok mu şey istiyorum?

Biliyorum. Çok.

Uyumak istiyorum…

cem-adrian-9


Sen benim yarım kalan cümlelerimsin…
Hiç söyleyemediğim, söylemediğim o sözlerim…
Sen benim hiç ısınmayan ellerimsin…
Hiç unutamayan, unutmayan o kalbim…
Sen benim eksik kalan yerimsin…
Kapattığım pencereler, güneşlere çektiğim o perdelerim…
Sen benim hiç sevmediğim sessizliğimsin…
Kaybettiğim yolum, korktuğum karanlık, hiç tutamadığım o yeminlerim… 
Sen benim terk ettiğim şehirlerimsin…
Düştüğüm çukur, uzanan ellerim, hiç tutunamadığım gidenlerim…
Sen benim kovulduğum cennetimsin!
Eğdiğim yüzüm, sövdüğüm aydınlığa hiç açamadığım gözlerim.

515042921ce3d95f70843108aed83502

Reklamlar

Cem Adrian Dinlemek..” üzerine 2 yorum

  1. Meliha dedi ki:

    Tek cümle ! 👍
    “Cem Adrian dinlemek, vazgeçilmez bir acı yaşatıyor bana.”
    Yazını okurken nasıl yaa dedim !
    Yüreğine sağlık…👏👏👏🙏💎

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s