Yamuk Çerçeve

Merhaba, şu dünyada beni en çok üzen ve en çok mutlu eden kadın.

İlk defa böyle bir konumdayken sana bir şeyler yazıyorum. Yanımdasın. Evet evet kanlı canlı yanımdasın. Kokunu, nefes alışverişlerini hissedebiliyorum. Sen bilmezsin ne kadar mutluluk dolu bir an olduğunu, ne kadar kıymetli olduğunu. Sanırım benim için de çok lüks bir durum sevdiğime böylesine yakın olmak.

Her neyse… Biliyor musun seni ne kadar çok sevdiğimi? Biliyor musun? Bilmiyorsun. Bildiğinden, hissettiğinden daha çok seviyorum seni. Ve öyle güzel seviyorum ki seni “şu evrende benim kadar kusursuz seven yoktur” kanaatindeyim. İnan bu konuda çok iddialıyım.

Biliyor musun şu dünyada senden çok kimseyi sevmeyeceğim. Olmaz yani. Bana göre o kadar imkansız bir durum ki… Gerçekten olmaz. Sevemem kimseyi senin kadar.

Yazmak istediğim onca şey var yine. Ama yine yazmayacağım. Tek bilmen gereken seni çok güzel sevdiğim. Aşkla öpüyorum kokusuna hasret kalacağım boynundan

Birazdan kağıdı ve kalemi bırakıp yanına sokulacağım. Sımsıkı sarılıp, kulağına seni çok sevdiğimi fısıldayacağım. Unutma olur mu… Yalvarırım unutma.

Neyse sevdiğim, uzatmanın alemi yok. Gülüşünden, boynunun en savunmasız noktalarından, omzunun ucundan, “ayrılık getirir” diye uydurulmuş bir saçmalık olan gözlerinden ve burnunun ucundan öpüyorum.

Balkon da çok esiyor. Üşüyorum. Yanına gelip son kez ısınmam gerek. Daha önümde sensizlikle geçireceğim koca bir kış var. Son kez o sıcacık kollarına sokulayım.

Seni seviyorum.


Son cümleme noktayı koyduktan sonra kağıdı dikkatlice katladım. Sonra bir daha. Uyuyordu içerde. Dört kat olan kağıdı bir yerlere saklamam gerekiyordu. Televizyonun hemen yanında asılı olan resim gözüme ilişti. Azıcık aralayıp sıkıştırdım kağıdı oraya. Bir gün okusun istiyordum. Ama yakın zamanda değil.

Sokuldum yanına. Hiç uyandırmadan yavaşça iliştim yanına. Uyudum o aşk dolu kokusunda…

Sabah uyandırdı beni öperek. Hazırlandı. Çıkması gerekiyordu. Yanaklarımdan öptü ve çıktı.

Ve o çıktıktan sonra benim de evime götürecek otobüsün de kalkış saati geliyordu. Hazırlandım ve bende defolup gittim evime.


Günler geçiyordu ondan uzakta. Mektup oracıkta duruyordu hala.. Kendisine yazılmış ve okunmamış bir mektupla birlikte yaşıyordu o evde. Durdukça, okunmadıkça kıymetleniyordu sanki orada. Kendimi değer görecek bir şeye yatırım yapmış gibi hissediyordum. Ve bir gece mektubu okuması gerektiğini düşündüm. Gecenin çok geç saatlerinde bir mesaj attım; “Televizyonun yanındaki resim sence de yamuk durmuyor mu?” Bir süre sonra cevap geldi; “Seni seviyorum”

Sanırım hedefime ulaşmıştım. Onun böylesine hissederek yazdığı “Seni seviyorum” mesajı çok mutlu etmişti beni. Ve ben bir daha aşık olmuştum o kadına.

Unutmayın ki; çok büyük mutluluklar çok daha büyük emeklerin sonucudur.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s